น้องมาร์… ลาก่อน
Matrix March 4th, 2007
น้องมาร์… ลาก่อน
หลังจาก Marketing สาวที่เอ่ยปากชวนผมไปอยู่ด้วย ทำให้ผมเข้าใจผิดเสียคนตอนแก่ จนหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ ขนาดแอนตาซิลหวาดเสียวทนดูต่อไปไม่ไหว สั่งยุติการชกไม่กล้าจ่ายค่าเย็บแผลในวันนั้นแล้ว ผมจึงขอเวลาอีก 2 วันเพื่อให้คำตอบ
หลังจากครบกำหนดแล้ว จะด้วยภารกิจที่รัดตัวจนลืมเอาเรื่องนี้มาพิจารณาหรืออะไรก็สุดแท้แต่ ทำให้ผมยังไม่ได้ตัดสินใจจนน้องมาร์โทรมาทวงคำตอบเมื่อถึงกำหนด ผมจึงขอโทษพร้อมกับตีตั๋วเลื่อนเวลาตัดสินใจต่อไปอีก 2 วัน
สักพักหัวหน้าทีมของน้องมาร์สาวของผมซึ่งเป็นผู้หญิงอีกเช่นกันก็โทรมาชวนผมด้วยตนเอง บอกว่าน้องเค้านิสัยดี ขยันดูแลลูกค้าดี เลยชวนน้องเค้าไปอยู่ที่ใหม่ด้วยกัน ที่ใหม่ดีอย่างนั้น ดีอย่างนี้ ฝ่ายวิเคราะห์วิจัยแม่นยำ จนได้รับรางวัลดีเด่นมากมาย
สรุปก็คือ ที่ใหม่ดีหมดทุกอย่าง หาไม่ได้อีกแล้ว ไม่ไปก็บ้าแล้ว ทำนองนั้น รีบไปอยู่ที่ใหม่ด้วยกันเถอะ
ผมรู้สึกซาบซึ้งในความหวังดีของคุณหัวหน้าเป็นอย่างมาก เกือบตัดสินใจตอบตกลงย้ายไปเดี๋ยวนั้นเลย
แต่ด้วยความที่ผมมีคำถามคาใจอยู่นิดเดียว หากเฉลยให้ผมหายสงสัยแล้ว ต่อให้ลุยน้ำลุยไฟถึงไหนก็ยินดี
ผมจึงถามคุณหัวหน้าไปว่า “ที่คุณหัวหน้าชมว่าน้องเค้าขยันขันแข็ง เอาใจใส่ลูกค้าดีนั้น แสดงว่าหากมีเหตุอันใดที่ทำให้ผมไม่สามารถย้ายไปเทรดที่ใหม่ตามเธอแล้ว คุณหัวหน้ายังต้องการตัวน้องมาร์คนสวยของผมไปร่วมทีมอยู่ใช่หรือไม่”
คุณหัวหน้ามาร์รีบตอบกลับมาเลยว่า น้องเค้าเป็นคนเก่ง นิสัยดี ใครๆก็อยากได้น้องเค้าร่วมทีมเสมอ เมื่อได้คำตอบเช่นนี้ ผมจึงให้คุณหัวหน้ามาร์รับปากอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ ว่าจะยังคงยินดีให้น้องมาร์คนสวยของผมร่วมทีมไปด้วย ถึงแม้หากผมจะไม่ได้ย้ายตามไปด้วยก็ตาม
สองวันต่อมา น้องมาร์โทรมาทวงคำตอบเช่นเคย หลังจากสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดอันเหี่ยวๆของผมเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่ประหม่าแล้วให้คำตอบว่า
“ถึงเวลาแล้วที่คุณน้องต้องออกไปพิสูจน์ความสามารถของตัวเองแล้ว ผมคงย้ายตามน้องไปไม่ได้หรอก เหตุผลเนื่องจากผมซื้อขายน้อยและไม่บ่อยเหมือนคนอื่นเค้า หากน้องย้ายไปที่ใหม่แล้ว จำเป็นอย่างมากที่จะต้องทำผลงานให้มากๆ เพื่อให้ถึงเป้าที่คุณหัวหน้ามาร์ไปรับทาร์เก็ตไว้ ถ้าผมย้ายตามไปด้วย จะกลายเป็นตัวถ่วงของน้องเสียมากกว่า ให้ผมอยู่เกะกะป่วนอยู่แถวๆนี้ดีกว่า
แต่คุณน้องไม่ต้องเป็นกังวล เพราะหัวหน้าคุณได้รับปากกับผมไว้เป็นอย่างดีว่า จะยังคงยินดีหนีบคุณน้องเข้าร่วมทีมไปด้วยเสมอ ไม่ว่าผมจะย้ายตามหรือไม่ก็ตาม”
ผมกล่าวพร้อมกับไม่ลืมที่จะอวยพรขอให้เธอโชคดีกับหน้าที่การงานใหม่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากกัน
หลังจากที่น้องมาร์ย้ายไปที่ใหม่ได้สัก 2 เดือน Marketing คนใหม่ของผมที่มาแทนคนเดิมได้ข่าวมาจึงรีบโทรมาเล่าให้ผมฟังว่า น้องมาร์คนเก่าของผมทนต่อสภาวะแวดล้อมที่โดนบีบคั้น ที่ต้องทำผลงานให้ได้ตามเป้าที่สูงลิบตามที่หัวหน้าเธอไปรับ Target ไว้ไม่ไหว เลยลาออกไปเรียบร้อยแล้ว
โธ่ น้องมาร์ผู้น่าสงสาร เสียอนาคตเพราะความเห็นแก่ได้ของคุณหัวหน้ามาร์แท้ๆ
สวัสดีครับพี่แมกซ์ สงสารเธอจัง
ผิดเป็นครู เรียนรู้อดีต ก้าวไปในอนาคต
โอกาสที่สอง ผมเชื่อมีจริงตลอดชีวิต ไม่มีสิ้นสุด
แต่เราต้องวิ่งหามันเอง……..
น้องมาร์คนนั้นป่านนี้ 40 กว่าแล้ว เป็นน้ามาร์แล้ว
ตอนนี้ทำอะไรครับพี่?
มิได้ครับท่านโหน่ง..
เรื่องนี้ผ่านมาไม่กี่ปีนี่เอง
.
ความโลภของมนุษย์…นี่
ไม่มีวันสิ้นสุดจริงๆ
ทำลายชีวิตและทรัพย์สินรวมทั้งอนาคต
มามากต่อมากนักแล้วครับ
อืม อันนี้ เห็นควรด้วย